Çalışmamız dört ana bölümden oluşmaktadır.
İlk bölümde ek süre hakkı, hukuki niteliği, koşulları ve benzer kavramlarla mukayese edilmesi ile bazı hukuki kurumlarla ilişkisi ve fonksiyonu üzerinde durulmuştur.
Bu bölümde öncelikle ek sürenin hukuki durumu ortaya koyulmuştur.
Akabinde benzer ve ilişkili olduğu kurumlar açıklanmıştır.
Ek süre talep süreci ve yükleniciye ek süre verilebilecek haller başlığını taşıyan ikinci bölümde ise ek sürenin talep usulü ve belirlenmesi konuları açıklanmıştır.
Ayrıca yükleniciye ek süre verilebilecek haller başlığı altında iş sahibinden, yükleniciden ve sözleşmenin tarafları dışından kaynaklanan sebeplerle ek süre verilebilecek haller incelenmiştir.
Bu bölümde FIDIC Kırmızı Kitap 1999 kapsamında ek süre verilebilecek haller Türk Borçlar Kanunu ile mukayeseli olarak ele alınmıştır.
Bu kapsamda yargı kararları incelenmiştir.
Özellikle ek iş ve iş değişikliğinin ek süre verilmesindeki rolü, yüklenicinin işi askıya alma hakkı ve mücbir sebep konuları değerlendirilmiştir.
Üçüncü bölümde ek süre verilmesinin ve verilmemesinin hüküm ve sonuçları değerlendirilmiştir.
Bu kapsamda ek süre verilmesi zorunlu mu? Ek süre verilmesi halinde ücret ödeme ve eseri teslim borcuna etkileri nelerdir? Ek süre verilmemesi halinde ise yüklenici sözleşmeyi feshedebilir mi veya tazminat talep edebilir mi? Sorularına cevap aranmıştır.
İşin süresinde tamamlanmaması sebebiyle iş sahibinin tazminat hakkı ve sözleşmeyi sona erdirme hakkı yine bu bölümde ele alınmıştır.
Dördüncü bölümde ise ek süre verilmesine ilişkin ihtilaflarda uyuşmazlığın çözüm yolları değerlendirilmiştir.
Burada FIDIC Kırmızı Kitap 1999 kapsamındaki bir uyuşmazlıkta mühendisin rolü, uyuşmazlık hakem kurulu, dostane çözüm ve tahkim kurumu açıklanmıştır.