Bu çalışma, sağlık hakkı kapsamında tüketici bireylerin korunmasını hem hukuki hem de ekonomik perspektiflerden incelemeyi amaçlamaktadır.
Araştırma, normatif bir analizle birlikte uygulamadan örnek olaylara dayanarak, Türk hukuk sistemindeki mevcut düzenlemelerin yeterliliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Bu anlamda çalışmamızda sağlık hakkını ilgilendiren temel mevzuat ve yargı kararlarının yanı sıra sağlık hakkı ile ilgili sistematik eserlerden de kaynak olarak yararlanmaya çalıştık.
Bilindiği gibi sağlık hakkının iki temel yönü bulunmaktadır.
Bunlardan birincisi yaşam hakkı bağlamında sağlık hakkı da olarak telakki edilen uygun tedaviye ulaşma hakkı, diğeri ise sağlıklı kalma hakkıdır.
Sağlıklı kalma hakkının diğer birçok hak ile ilgisi bulunmaktadır.
Çevre hakkı gibi Anayasal bir hak olarak düzenlenmiş haklar bulunmakla birlikte, çevre hakkının bir yansıması olan ancak hala müstakil bir hak olarak düzenlenmemiş sağlıklı veya organik besin hakkı, temiz su hakkı, mobbinge maruz kalmama hakkı vb. birçok hak ve hürriyet sağlık hakkının kapsamı içerisinde yer almaktadır.
Bu doğrultuda, çalışma şu konuları incelemektedir: "Sağlık hakkı, tüketici bireyleri ne ölçüde korumaktadır?", "Tüketicinin korunmasına yönelik mevcut hukuki mekanizmalar sağlık sektöründe etkin bir şekilde uygulanmakta mıdır?" ve "Ekonomik faktörler, sağlık hizmetlerine erişimi ve tüketici haklarını nasıl etkilemektedir?".
Bu sorulara yanıt ararken, çalışma yalnızca hukuki bir incelemeyle sınırlı kalmayıp, ekonomi hukuku açısından piyasanın işleyişini ve bunun bireyler üzerindeki etkilerini ele almaya çalışmaktadır.
Sağlık hizmetlerinin hem bir kamu hizmeti hem de ekonomik bir faaliyet olarak değerlendirilmesi, bireylerin tüketici sıfatıyla korunmasını zorunlu kılmakta; bu ise hukuki düzenlemelerin yeterliliğini ve uygulamadaki aksaklıkları tartışmaya açmaktadır.