Marka olarak tescil edilebilecek işaretler, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nda örnekleyici olarak sayılmıştır.
Kanunda sayılan şartları taşıyan her işaretin marka olarak tescil edilebileceği kabul edilir.
Sektörde ayırt edici hale gelmek ve akılda kalabilmek adına geleneksel olmayan işaret türleri artmış ve bu kapsamda, pozisyon markaları, üç boyutlu markalar, tat ve koku markaları gibi çeşitli sıra dışı işaretler kullanılmaya başlanmıştır.
Mağaza dekorasyonları da hizmetin sunuluş şekli kapsamında geleneksel olmayan hizmet markası olarak değerlendirilmektedir.
Bu kapsamda, restoran, kafe veya mağazalara ait iç mekân dekorasyonu, perakende mağazaların dış görünümü, benzin istasyonlarının bir bütün olarak görünümü adı geçen marka kategorisine girmektedir.
Fakat gerek Türk hukukunda gerek mehaz Avrupa Birliği hukukunda mağaza dekorasyonlarının marka hukuku ile korunması noktasında tartışmalar vardır.
Bu noktada Amerika Birleşik Devletleri hukuku ise bahsi geçen marka türüne tartışmasız şekilde marka koruması vermektedir.
Zira bu hukuk sisteminde, ticari form kavramı adı altında birçok geleneksel olmayan işaret türü marka olarak tescil edilebilmektedir.
Öte yandan mağaza dekorasyonlarına marka koruması haricinde sınai mülkiyet hukuku kapsamında tasarım ve haksız rekabet koruması da sağlanabilmektedir.
Anılan sebeplerle çalışmada, mağaza dekorasyonlarının marka olarak tescil edilebilme şartları ile marka, tasarım ve haksız rekabet hukuku kapsamında korunması farklı hukuk sistemleri dikkate alınarak uygulamadaki örneklerle birlikte incelenmiştir.
Çalışmanın birinci bölümünde, geleneksel olmayan marka kavramı ve mağaza dekorasyonlarının bu marka kategorisi içerisindeki yeri incelenmiş, ikinci bölümde Amerika Birleşik Devletleri hukuku, Avrupa Birliği hukuku ve Türk hukukunda mağaza dekorasyonlarının marka olarak tescil edilebilme şartları ayrı ayrı değerlendirilmiş ve nihayet son bölümde sınai mülkiyet hukuku ve haksız rekabet hukuku kapsamında mağaza dekorasyonlarına sağlanabilecek koruma türleri incelenmiştir.