Kadına Yönelik Şiddetin Münhasır Bir Suç Olarak Düzenlenmesinin Değerlendirilmesi (9786258506129)

GİRİŞ
BİRİNCİ BÖLÜM FARKLI PERSPEKTİFLERDEN KADINA YÖNELİK ŞİDDET KAVRAMI VE TÜRKİYE'DE KADINA YÖNELİK ŞİDDETİN HUKUKİ GELİŞİMİ
1.1. Hukuki Perspektiften Kadına Yönelik Şiddetin Tanımlanması Sorunu
1.1.1. Geçmişten Bugüne Kadına Yönelik Şiddet Tanımı
1.1.2. Kadına Yönelik Şiddetin Benzer Kavramlardan Farkı
1.1.2.1. Toplumsal Cinsiyete Dayalı Şiddet
1.1.2.2. Aile İçi Şiddet ve Ev İçi Şiddet
1.1.3. Kadına Yönelik Şiddetin Türleri
1.1.3.1. Fiziksel Şiddet
1.1.3.2. Cinsel Şiddet
1.1.3.3. Psikolojik Şiddet
1.1.3.4. Ekonomik Şiddet
1.1.3.5. Sembolik Şiddet
1.1.4. Kadına Yönelik Şiddet Nasıl Tanımlanmalıdır?
1.2. Kadına Yönelik Şiddetin Hukuk Dışı Perspektiflerden Değerlendirilmesi
1.2.1. Kadına Yönelik Şiddetin Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerine Ulaşmada Oluşturduğu Engel
1.2.2. Kadına Yönelik Şiddetin Toplumun Temel İnsan Haklarına Erişimi Üzerindeki Etkisi
1.3. Türkiye'de Kadına Yönelik Şiddetle Mücadelenin Hukuki Gelişimi
İKİNCİ BÖLÜM TÜRK CEZA HUKUKUNDAKİ MEVCUT DÜZENLEMELERİN KADINA KARŞI ŞİDDETLE MÜCADELEDE YETERLİLİĞİ
2.1. Gerçekleşen Şiddetin Türüne Göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'ndaki Suçların Kadına Yönelik Şiddetle Mücadelede Yeterliliği
2.1.1. Fiziksel Şiddete Yönelik Suçlar
2.1.1.1. Kasten Öldürme (md. 81–83)
2.1.1.2. Kasten Yaralama (md. 86–88)
2.1.1.3. Terk (md. 97)
2.1.1.4. Çocuk Düşürtme ve Çocuk Düşürme (md. 99–100)
2.1.2. Cinsel Şiddete Yönelik Suçlar
2.1.2.1. İnsan Ticareti (md. 80)
2.1.2.2. Cinsel Saldırı (md. 102)
2.1.2.3. Cinsel İstismar (md. 103)
2.1.2.4. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki (md. 104)
2.1.2.5. Cinsel Taciz (md. 105)
2.1.2.6. Fuhuş (md. 227)
2.1.2.7. Genital Muayene (md. 287)
2.1.3. Psikolojik Şiddete Yönelik Suçlar
2.1.3.1. İntihara Yönlendirme (md. 84)
2.1.3.2. Eziyet (md. 96)
2.1.3.3. Tehdit (md. 106)
2.1.3.4. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma (md. 109)
2.1.3.5. Konut Dokunulmazlığının İhlali (md. 116)
2.1.3.6. Israrlı Takip (md. 123A)
2.1.3.7. Haberleşmenin Engellenmesi (md. 124/1)
2.1.3.8. Haberleşme ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal (md. 132–134)
2.1.3.9. Dini Değerleri Aşağılama (md. 216/3)
2.1.3.10. Kötü Muamele (md. 232)
2.1.3.11. Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüklerin İhlali Suçları (md. 233)
2.1.4. Ekonomik Şiddete Yönelik Suçlar
2.1.4.1. İş ve Çalışma Hürriyetinin İhlali, Sömürü ve Ayrımcılık Suçları (md. 117/1–2, 122/1–c,d)
2.1.4.2. Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması (md. 245) 2.2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu Dışındaki Düzenlemelerin Kadına Yönelik Şiddetle Mücadeledeki Rölü 2.2.1. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun
2.2.2. İstanbul Sözleşmesi
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM KADINA YÖNELİK ŞİDDETE İLİŞKİN DÜZENLEMELERİNİN MUKAYESELİ HUKUKTA GÖRÜNÜMÜ VE "DE LEGE FERANDA" TÜRKİYE MODELİ
3.1. Mukayeseli Hukukta Kadına Yönelik Şiddet
3.1.1. İspanya
3.1.2. Fransa
3.1.3. Almanya
3.1.4. Birleşik Krallık
3.1.5. Hindistan
3.2. Mevcut Durum ve Karşılaştırmalı Hukuk Perspektifinden "De Lege Feranda" Türkiye Modeli
3.2.1. Türk Hukukundaki Mevcut Düzenlemelerin Eksik Yönleri
3.2.1.1. Genel Eksiklikler
3.2.1.2. Maddi Ceza Hukuku Açısından Eksiklikler
3.2.1.3. Ceza Muhakemesi Hukuku Açısından Eksiklikler
3.2.2. Ayrı Bir Suç İhdas Edilmesi Gerekli Midir? SONUÇ