Bu çalışma, idari yargı organlarınca hükmedilen yürütmenin durdurulması kararlarının uygulanmamasının anayasal açıdan analiz edilmesini amaçlamaktadır.
Çalışmada incelenecek konu başlıklarını ifade etmeden evvel, çalışmanın kapsamının belirlenebilmesi açısından, belli hususların açıklığa kavuşturulmasında yarar bulunur.
Öncelikle, çalışma, idari yargıda verilen yürütmenin durdurulması kararlarının uygulanmaması sorununu anayasal bir perspektiften ele almaktadır.
Dolayısıyla, çalışmada, hukuk devleti ilkesini ve hak arama özgürlüğünü merkeze alan bir bakış açısı tercih edilmiş; hukuki sorunlar anayasal açıdan değerlendirilmiştir.
Ayrıca, çalışmanın inceleme konusunu, yürütmenin durdurulması kararlarının uygulanmaması sorunu oluşturmakla birlikte, çalışmada varılan bazı hukuki sonuçların, diğer idari yargı kararları için de esas itibariyle geçerli olduğu ileri sürülebilir.
Zira Anayasa'nın 138. maddesinin 4. fıkrası, idarenin, mahkeme kararlarına uymak zorunda olduğunu, bu kararları değiştiremeyeceğini ve bunların yerine getirilmesini geciktiremeyeceğini düzenlemiştir.
Anayasa, mahkeme kararları arasında bir ayrım yapmadığından, (yürütmenin durdurulması ve ara kararlar dâhil) tüm yargı kararlarının idareyi bağlayacağı; yürütmenin durdurulması kararının özgün niteliğinden doğan istisnai hâller saklı kalmak kaydıyla, yürütmenin durdurulması kararının yerine getirilmemesi ile ilgili yapılan tespitlerin diğer idari yargı kararları açısından da uygulama alanı bulacağı; bu görüşün hukuk devleti ilkesinin bir gereği olduğu savunulabilir.