Anayasa Hukuku, devletin ana teşkilat yapısını düzenleyen temel kanunları inceleyen bir hukuk bilim dalıdır.
Anayasacılık, 18. yüzyılda anayasal kanunların ortaya çıkmasıyla kendine özgü bir hukuk dalı haline gelmiştir.
Günümüzde birkaç istisna dışında, her devletin ana teşkilat yapısını düzenleyen "anayasa" adında "temel kanunu" bulunmakta¬dır.
Anayasalar, diğer kanunlardan bazı özellikleriyle ayrılmaktadır.
Normlar hiyerarşisinde anayasalar diğer kanun¬lardan üstündür ve diğer kanunlar anayasaya aykırı olamaz.
Anayasaların yapılması ve değiştirilmesi diğer kanun¬lara göre katı usullere tabidir.
Anayasalar hukuk düzeninin temel normlarına yer verdiğinden, diğer kanunlara göre çerçeve özelliğe sahiptir.
Anayasalar ideolojik metinlerdir.
Anayasaların siyasi anlamı, benimseten ideolojiye göre değişmektedir.
Anayasacılık, 17. yüzyılda liberal ideolojiden doğmuş, 20. yüzyılın ilk yarısında sosyalist anayasacılık ve ikinci yarısında İslami anayasacılık ortaya çıkmıştır, ideolojiler anayasaların maddi konusunda farklılık oluştursa da şekli anlamda anayasalar, devletin ana teşkilat yapısını düzenleyen temel bir kanundur.
Türkiye'de anayasa hukuku kitaplarında benimsenen genel yaklaşım, "Genel Esaslar-Türk Anayasa Hukuku" ayrımı¬na dayanmaktadır.
Çoğunlukla bu iki konu iki ayrı kitapta incelenmektedir.
Ancak bu durum, konuların iç içe geçmesine ve tekrarlara düşülmesine yol açmaktadır.
Bu çalışmada, genel esaslar ve Türk anayasa hukuku ayrımı konu bazında uygulanarak farklı bir yöntem izlenmiştir.
Altı başlıkta konuların önce genel esasları daha sonra Türk anayasa hukukuna ilişkin yönleri incelenmiştir.
Ders kitabı olması nedeniyle basit bir sistematik benimsenerek; Anayasa Kavramı, Devlet, insan Haklan, Yasama, Yürütme ve Yargı başlıkları altında tüm konular incelenmiştir.
Yeni baskıda; sistematikte yenilikler yapılmış, içerik son gelişmeler doğrultusunda tekrar güncellenmiştir.